Terug naar 1996 - Choosy Beggar

Mathilde Santing


 
debuteerde in 1982 met een mini-album vol eigenzinnige covers van haar favoriete songs uit pop en jazz. Veertien jaar, acht albums en vele honderden optredens verder is ze een begrip in binnen- en buitenland.
Hoewel ze met recht 'coverkoninging' kan worden genoemd, prefereert ze zelf de omschrijving 'kieskeurige bedelaar'. Haar optredens in de Choosy Beggar Tour zullen hiervan getuigen, evenals haar recente live-cd Mathilde 'Choosy' Santing Live!.
Mathilde houdt niet van stilstaan; ze zou het woord Choosy ook niet gebruiken als ze niet alweer een nieuw repertoire in elkaar gestoken zou hebben. Maar Choosy heeft volgens Mathilde meer betekenissen: 'Allereerst is het een bijnaam, een beetje zoals in William Smokey Robinson, wat een van mijn favoriete componisten is. Verder wil ik me ermee verzetten tegen het goedbedoelde maar amateuristische commentaar dat ik zelf nummers zou moeten gaan schrijven.
Het slaat toch nergens op dat sommige mensen dat beter denken te weten dan ikzelf?
Ik ben zeer overtuigd van het materiaal dat ik kies en ik cover niet zoals vele anderen dat doen. Muziek maken is voor mij niet zomaar iets, ik zou het willen vergelijken met bidden. En ik bid niet voor bruine bonen. Mijn Drentse roots he. Noem het maar Bartje-gevoel. Ik lust trouwens ook geen bruine bonen.'

Kris Barczewski


 
begon zijn muzikale carriere als zesjarige jongen met een halve cello op de muziekschool in Polen. Hij woont sinds 1981 in Nederland en inmiddels is de halve cello een hele geworden.
Hij begon bij verschillende radio-orkesten te werken, de laatste jaren is hij solo-cellist bij de Hoofdstadoperette in Amsterdam.
Nadat hij een concert van Mathilde bezocht, liet hij haar weten graag eens samen te willen werken; twee jaar later was het zover. Over het spelen van zowel operette als popmuziek zegt hij: 'In beide gevallen ben je begeleider, maar muzikaal is het natuurlijk anders.
Bij Mathilde heb ik meer vrijheid, terwijl muzikale discipline wel degelijk altijd aanwezig is. Met de versterking is het moeilijk om je als cellist staande te houden in een popgroep. Gelukkig hebben we de geluidsmensen waar ik op kan vertrouwen. 'I had a king is Kris' favoriete nummer uit de set. En hij bidt niet voor pastagerechten en rondzingende muggen...

Arnold van Dongen


 
ontmoette Mathilde tijdens een sessie en speelt met haar sinds de cd Under A Blue Roof. Hij heeft aan het conservatorium jazz gestudeerd, maar ziet zichzelf allereerst als popgitarist. Zijn favoriete nummer in de set? 'Eigenlijk alles wel, maar als ik iets moet kiezen.... Some people's lives, of Just one victory. En I had a king, van Joni Mitchell. Ik ben een enorme Joni Mitchell-fan. 'Arnold eet naar eigen zeggen veel en vindt bijna alles lekker. 'Behalve papeda, een gerecht van de Molukken. Ik heb het zowel daar als hier geprobeerd, maar nee. Het ziet eruit als snot en smaakt naar niks.' Aangezien Arnold dit seizoen ook verplichtingen heeft met Ruth Jacott
en daarom slechts de helft van de Choosy Beggar-optredens mee kan maken, werd Erwin van Ligten gevraagd voor de andere helft van de theateroptredens. (Ze zijn gezamenlijk te horen op Mathilde 'Choosy' Santing Live!.)

Erwin van Ligten


 
is autodidact en duikt al jaren op in verschillende pop- en rockformaties. Zo speelde hij de laatste vijf jaar met zanger-saxofonist Bertus Borgers. Momenteel werkt hij aan een eigen project en is hij gitarist, songschrijver en producer van Julya Lo'ko, zijn vrouw. Het was dankzij Julya dat hij Mathilde ontmoette: 'Ik werd gevraagd als gastgitarist tijdens de Good Thing- tournee die Julya, Mathilde en Astrid Seriese in 1992 samen deden. Sindsdien heeft Mathilde mij in gedachten gehouden.' Werken met Mathilde omschrijft Erwin als een uitdaging. 'Ik heb erg veel waardering gekregen voor haar precieze aanpak.
Ik vind het repertoire van deze tournee ook zo mooi, ik kan me er helemaal in vinden.' Erwin noemt Don't try to tell me en Protected als zijn favoriete songs in de set. In culinair opzicht is hij een omnivoor: 'Een tijdje terug lustte ik geen olijven, maar zelfs die krijg ik nu door mijn keel.'

Paddy van Rijswijk


 
werd voor de band van Mathilde getipt door de drummer Kim Weemhof, met wie hij in diverse bandjes speelde. Paddy speelde al op jonge leeftijd professioneel, heeft geen specifieke muzikale voorkeur ('zolang het maar echt is') en is thuis in het theatercircuit zowel als in het popcircuit. Hoewel oorspronkelijk autodidact, is hij momenteel bezig met een inhaal-actie om een conservatorium-diploma te behalen. Hij is zeer onder de indruk van de samenwerking binnen de band en noemt het nummer Power of two als zijn absolute favoriet.
Het minst favoriet, maar dan gastronomisch gesproken, is
zuurkool. Paddy: 'En wel hierom: vorig jaar heb ik een sapkuur gedaan. De eerste dag mocht ik enkel zuurkoolsap drinken. Dat was zo smerig dat ik sindsdien alleen al bij de gedachte aan zuurkool onpasselijk wordt.'

Gert Wantenaar


 
is de muzikant die het langst lid is van The Whole Band. Na zijn conservatorium-opleiding, waarin hij als accordeonist klassieke en als pianist lichte muziek studeerde, deed hij een tournee met Alexandra van Marken.
Via een advertentie kwam hij in contact met Mathilde. 'Ik bekijk per nummer wat beter
past, accordeon of piano (toetsen),' zegt hij over zijn rol. 'Het ene instrument klinkt soms frisser dan het andere. Accordeon past vaak heel goed in popmuziek en geeft onmiddelijk een kenmerkend karakter aan de sound. Toetsen zijn vaak onontbeerlijk om dat lekkere brede geluid te krijgen.' Protected en Typical Situation zijn de nummers in de set die hem het meest raken. Hij lust alles, maar het gerecht dat helemaal onderaan zijn lijst staat is....hutspot.

Kim Weemhof


 
is evenals Gert via een advertentie en de bijbehorende audities bij The Whole Band terecht gekomen. Bekendheid kreeg hij door zijn werk met Candy Dulfers's Funky Stuff. Van zijn eigen fusiongroep, Sinister Project, zijn tot dusver twee cd's verschenen. Ook vindt hij nog tijd voor het trio van de Spaanse gitarist Jaco Abel. Hij kan zich goed vinden in de popmuziek zoals Mathilde die het liefst maakt. 'Het is zeer precies werken, maar uiteindelijk ook erg bevredigend. Het muzikale vakmanschap in de groep is zeer hoog en er wordt niets aan het toeval over gelaten. Ik zou het bijna een klassieke benadering van de popmuziek willen noemen.
Mijn favoriete nummer is More waar ik mijn nieuwe liefde de tabla bespeel.' Wie Kim liever niet aan ziet schuiven dient het volgende te onthouden: voor elk gerecht met orgaanvlees loopt hij hard weg.

Sebastiaan Koolhoven


 
is niet op het podium te zien, maar wel onverbrekelijk met Mathilde's Whole Band verbonden. Van huis uit violist, heeft hij een aantal jaren met haar gespeeld voordat hij zich volledig op componeren en arrangeren toelegde. De samenwerking werd toen alleen nog maar intensiever. Sebastiaan omschrijft zijn werk als volgt: 'Proberen om elk liedje een zodanige nieuwe omgeving te geven dat Mathilde er zo goed mogelijk haar eigen karakter in kan leggen.' Sebastiaan componeert en arrangeert veel. onder andere voor theaterstukken, maar heeft het laatste jaar voornamelijk in de buurt van Mathilde doorgebracht. 'We hadden de Under a blue roof-tournee in '94, een project met het Noordhollands Philharmonisch Orkest, de voorbereidingen en opnames van de live-cd en vervolgens de huidige theatertournee. Twee songs in het repertoire zijn van Sebastiaans hand: Confused en Too big for me (teksten: Joep Nijssen en Mathilde Santing). Het enige gerecht waarvoor Sebastiaan zijn neus ophaalt? Een klein gerecht.